بوده و در جواب قسم قرار داشته و مثبت بوده و لام قسم بدون فاصله بر آن داخل شده باشد ، مانند آيهء شريفهء : وَ تَاللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنامَكُمْ ( الأنبياء / 57 ) . ج - قريب الوجوب : يعنى نود و چند درصد نون تأكيد ملحق به آن فعل مضارع مىشود و آن در صورتى است كه فعل مضارع در جمله شرط قرار گرفته و ادات شرط آن « إن » بوده كه بعد از آن « ما » زائده قرار دارد ، مانند آيهء شريفهء : إِمَّا تَخافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلى سَواءٍ ( الأنفال / 58 ) . « إمّا » در اصل « إن ما » بوده كه نون « إن » بعد از تبديل به ميم در ميم « ما » ادغام شده است . د - كثير الالحاق : يعنى هشتاد درصد نون تأكيد ملحق به آن فعل مضارع مىشود و آن در صورتى است كه فعل مضارع طلبى باشد مثل مضارع نهى ، مانند آيهء شريفهء : لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ( إبراهيم / 42 ) . و قول امير المؤمنين عليه السّلام : « لا تظنّنّ بكلمة خرجت من أحد سوء و أنت تجد لها في الخير محتملا » « 1 » معناى حديث : « گمان بد و سوء مبر به كلامى كه خارج شده از دهان كسى در حالى كه شما براى آن وجه خير احتمال مىدهى » . ح - قليل الالحاق : و آن در مواضع ديگرى غير مواضع قبل است مانند فعل مضارع كه قبل از آن « ما » زائده بدون « إن » شرطيه باشد و يا فعل مضارع بعد از « ما » نافيه باشد ، مانند قول اعراب در اين ضرب المثل : « و من عضة ما ينبتنّ شكيرها » « 2 » شاهد : در الحاق نون تأكيد به فعل مضارعى است كه قبل از آن « ما » زائده بدون « إن » شرطيه آمده است .

--> ( 1 ) - نهج البلاغة : 352 / 1254 . ( 2 ) - شرح شواهد المغني 2 / 761 ، شرح أبيات مغني اللبيب : 6 / 44 ، التصريح على التوضيح : 2 / 205 ، أوضح المسالك : 3 / 132 .